اچو ته پنهنجي ڪلچر کي بچايون ۽ ڦهلايون ــــــ 6 ڊسمبر 2009 ٽوپي ڏينهن
Dec 2nd
دوستو!
Sindhi Cap
ائين ٿو لڳي ته شاهد مسعود پاڪستان ملڪ جي موجوده صدر جي ثقافتي لباس ۽ ٽوپيءَ تي ڳالهائي ڄڻ سنڌي ڪلچر کي هٿي وٺرائڻ جوڪم ڪيو آهي . شاهد مسعود جي متعصبانه تنقيد اسان لاءِ انڪري مثبت ثابت ٿي آهي جو اسان جا سنڌي ماڻهو ڪنڊ ڪڙڇ مان گڏجي هڪ ٿي ويا آهن ۽ پنهنجي لباس ۽ ڪلچر جي بچاءَ لاءِ سراپا احتجاج ٿي کڙا ٿيا آهن ۽ قوم ۾ ايڪي ۽ ٻڌي جو رواج مضبوط کان مضبوط ٿي رهيو آهي، جيڪا ڳالهه اسان سڀني جي لاءِ هڪ سٺو سنوڻ آهي.
هونئن ئي قوم گهڻي عرصي کان سوچي پئي ته جيڪر گڏجي ڪم ڪجي، نه ته اڪيلا ٿي وکري وينداسين، ان حوالي سان تازا مثال ٻه ڪامياب لانگ مارچ آهي، هڪڙو جسقم پاران ”آزادي مارچ“ ، ۽ ٻيو عوامي تحريڪ پاران 46 ڏينهن وارو لانگ مارچ . ٻئي مارچ وڏا پرامن ۽ انتظام جي حوالي سان ڪامياب رهيا ۽ وڏي عرصي کان پوءِ لڳو ته ڪراچي سنڌين جي هجي…..!
انهن لانگ مارچن کان پوءِ شاهد مسعود جيڪو صدر پاڪستان (جيڪو سنڌي آهي ) ان جي افغانستان واري دوري تي اهو ڳالهايو ته صدر صاحب ننڍي صوبي جو ٿي ڪري سنڌي ٽوپي پائي گهمندو پيو وتي، اسان لاءِ پڻ هڪ سٺو سنوڻ ثابت ٿيو ته قوم هڪ دفعو ٻيهر سراپا احتجاج ٿي پئي ته اسين سنڌي هڪ آهيون ۽ ان ۾ ڪو شڪ ناهي ته اسين پاڪستان جا ٺاهيندڙ آهيون ۽ اسان کي گذريل 60 سالن کان مٿي عرصو ٿيو آهي اسان کي ڀت سان هنيو ويو آهي، ۽ اسين 5000 هزار سال جي تاريخ رکون ٿا. شاهد مسعود کي اهو آئڊيا نه هو ته هو ڇا پيو ڳالهائي ، اهڙا ماڻهو رڳو اسٽيبلشمينٽ جون رڪارڊ ٿيل ۽ ٽيپ ٿيل تحريرون پڙهي ڪري صحافي ٿيل هوندا آهن، جن کي نه ڪا تهذيب هوندي آهي نه اخلاق، جي هن وٽ اهي ٻ شيون هجن ها ته هو ڪڏهن به سنڌي قوم جي costume تي ڪڏهن به اهڙا رمارڪس پاس نه ڪري ها ، هن سنڌ ، سنڌين ۽ 5000 هزار سالا قوم کي للڪاري وڌو ۽ قوم پاڻ سان ڪيل ان بد تهذيبيءَ تي جاڳي اٿي آهي جيو ٽي وي جي متعصبانه رويي خلاف آواز بلند ڪري چڪي آهي ته اهڙن چئنلس جو بائڪاٽ ڪيو وڃي جيڪي قومن جي اخلاقي ۽ فطري حقن خلاف نفرت پيا پهلائن.
ان ڪري 6 ڊسمبر تي سنڌي ٽوپي پائڻ جو عالمي ڏينهن ملهائڻ جو اعلان ڪيو ويو آهي، جنهن ۾ هر سنڌي پنهنجو فرض سمجهي حصو وٺي رهيو آهي ۽ شاهد مسعود ۽ اهڙن ڀاڙيتو قسم جي صحافين ۽ بغض اوڳاڇيندڙن خلاف احتجاج ڪيو پيو وڃي.
اسين سمجهون ٿا ته هاڻي اسان واري قوم کي گهڻن ئي پردو پوش مڪروهه چهرن ۽ منصوبن جو پتو پئجي چڪو آهي، جن رازن کي ، بغض ڦهلائيندڙ پاڻ ئي قوم اڳيان آڻن پيا.
اسين بس هڪ اهو عرض ڪنداسين ته قوم ان ئي ايڪي ۽ اتحاد سان پنهنجو ڪم جاري رکي ۽ ڪنهن به غاصب ۽ غدار اڳيان جهڪڻ ۽ ڏڪڻ جي ڪا به ضرورت نه آهي، اهڙن متعصب ماڻهن کي اهو پتو نه آهي ته هنن پنهنجي ساڙ قلعا جيڪي هوا ۾ اڏيا سي ڊهي چڪا آهن ۽ اميد ته قوم آئينده به ائين ئي هر مسئلي تي گڏجي سڏجي حصو وٺندي ۽ پنهجو دفاءُ پاڻ ڪندي .
_حسام ميمڻ
02 ڊسمبر 2009
پهريون مڪمل آن لائين ناول
Oct 26th
خوابن جو سفر
مهاڳ
منهنجو هي ڪتاب، جنهن جي اختصار واري صفحي تي ’صنف‘ جي سِري اڳيان ’ناول/ڪٿا‘ لکيو ويوآهي، دراصل منهنجي ’رومانوي يادگيرين‘ جو هڪ ڳٽڪو آهي. جنهن کي لفظن جي ڄار ۾ ڦاسائڻ خاطر مونکي ڪنهن معياري مخزن لاءِ هڪ ڊگهي ’مضمون‘ طور رڳو ڏهه ٻارهن صفحا لکڻا هئا. پر، جڏهن لکڻ ويٺس ته ورق ايئن وڌندا ويا جو مواد ۽ هيئت جي حساب سان تحرير هڪ ’ناول‘ جِي شڪل اختيار ڪندي وئي. جنهن تي مون مٿس ’ناول/ ڪٿا‘ جو ليبل لڳائي، کيس ڪتابي صورت ۾ آڻڻ ئي وڌيڪ سيبائتو سمجهيو.
هن ناول جي ڪهاڻي منهنجي ذاتي ’پيار ـ ڪهاڻيءَ‘ تي ٻڌل آهي. پيار، جيڪو پکيئڙن، پوپٽن، گلڙن ۽ صحرائن سميت حيوانن، انسانن ۽ خود خدا لاءِ به انتهائي ضروري سمجهيو وڃي ٿو. پيار، جيڪو هر جيوت جي جياپي جو سڀ کان وڏو سهارو ۽ سڀ کان قيمتي اثاثو ٿئي ٿو. هن ناول جي ڪهاڻي ماءُ جي چادر جهڙي مقدس ۽ چانڊوڪيءَ جهڙي اُجري هڪ اهڙي محبت تي مشتمل آهي، جنهن محبت کي ڪنهن ٻئي نانءَ طور ’عبادت‘ به چئي سگهجي ٿو. هيءَ ڪٿا هڪ اهڙي پيار جي ڪٿا آهي جنهن کي فخر سان ’پيار‘ بجاءِ ’پوڄا‘ به ڪوٺي سگهجي ٿو.
هن ناول جي ڪهاڻي هڪ اهڙي زنجير آهي، جنهن جي هر ڪڙي هڪ نئين خوبصورت خواب سان منسوب آهي. خوابَ، جيڪي مونکي منهنجي حياتيءَ ۾ پنهنجي اکين کان به وڌيڪ عزيز رهيا آهن.
” هئا اڳيئي گڏ، ٻڌڻ ۾ ٻه ٿيا!“ واري ڪيفيت ۾ لکيل منهنجي هن ناول جو تانڃي پيٽو هڪ اهڙي بي غرض پيار جي آڌار تي اُڻيل آهي، جنهن کي ”کِلَ جهڙو پيار!“ سڏي سگهجي ٿو. هڪ اهڙو پيار جنهن ۾ ٻاروتڻ سان گڏ جواني به آهي. هڪ اهڙو پيار جنهن ۾ بي چينيءَ سان گڏ رواني به آهي. هن ناول ۾ پکين جي اُن جوڙي جو ذڪر آهي، جيڪو ملڻ کان اڳ وڇڙي وڃي ٿو. هن ڪتاب ۾ هڪ اهڙي باغ جو داستان آهي، جيڪو اُسرڻ کان اڳ اُجڙي وڃي ٿو. هن ناول، هن ڪتاب ۾ آسمان مان ٽٽل انهن ٻن ستارن جي ڪهاڻي آهي، جن مان هڪ هِن پار ته ٻيو هُن پار ڪريو آهي.
اسان سڀ برف جا مجسما ٺاهيندا آهيون ۽ پوءِ انهن کي پگهرندو ڏسي پاڻ به ڀُري پوندا آهيون. مون به ويجهي ماضيءَ ۾ پنهنجي ”صنم خاني“ ۾ هڪ نئون مجسمو جوڙيو هئو، پر دوزخ جهڙي هن سماج ۾ ان جي پگهرڻ بعد مان پنهنجي غم کي لُڙڪن ۾ لوڙهي رهيو آهيان، ۽ منهنجي دل جا لُڙڪ وري منهنجي غم کي مايوسي بنجڻ کان روڪيندي خوبصورت تخليقن سان منهنجي جهول ڀريندا ٿا رهن. منهنجو هي ناول منهنجي عشق، منهنجي عبادت جي پاڪائي ۽ پارسائيءَ جو چِٽو ثبوت آهي.اميد ته منهنجي پيار جو هي پورهيو منهنجي پڙهندڙن وٽ قبوليت جو درجو ضرور ماڻيندو.
مظهر ابڙو
احمر جو گهر“
گلشنِ نظير، نئين شهباز ڪالوني،
خيرپور ميرن واري، سنڌ.
0300-9317967
0334-2727004
مڪمل ناول پڙهڻ لاءِ هيٺين لنڪس تي ڪلڪ ڪندا
خوابن جو سفر (1st online sindhi novel) مظهر ابڙو _حصو پهريون
شاعر هڪڙو خواب ڏسي ٿو
Oct 26th
حسام ميمڻ
نظم
رات ٿئي ٿي
ننڊ اچي ٿي
من کي پياري
مُنڊَ اچي ٿي
گهاٽيون گهاٽيون
واديون آهن
سُندر ڏاڍيون
ساديون آهن
گاههَ لڳن ٿا
گهرا گهرا
ڌرتيءَ پاتا
ڄڻ هِن سهرا
گُل گُل بيٺو بهار جو ڄڻ باب ڏسي ٿو
شاعر هڪڙو خواب ڏسي ٿو
جهومي پريون
پَر ڦهلائن
گيت خوشي جا
ويٺون ڳائن
آد جڳادي
سهڻي وادي
مشڪ عنبر سان
واسيل سادي
مان ڏئي ٿي
گيت رچي ٿو
ساهن منجهه
سُرور اچي ٿو
جنتَ جو من
سارو شوق شباب ڏسي ٿو
شاعر هڪڙو خواب ڏسي ٿو
وهنجي ناري
وارَ ڇنڊي ٿي
ڄڻ رابيلن
هارَ ڇنڊي ٿي
مستيءَ جو ڄڻ
جُهڙ ٿوڇانئي
هن کي ئي من
هن کي چاهي
مَن ڄڻ ڦاٿو
ڀـــا لن ۾ آ
آگم نــيڻَ
غزالن ۾ آ
ڇُل ڇُل ڇلندڙ
مِٺڙي مڌ ، شراب ڏسي ٿو
شاعر هڪڙو خواب ڏسي ٿو
خواب ته هڪڙو
خواب هجي ٿو
جهٽ کان پوءِ
عذاب هجي ٿو
ســــارا سپنا
شيشـــي وانگر
ڪِرچيون ڪِرچيون
شيشـــي وانگر
ائين لڳو ڄڻ
سڀ اتفــــا قي
ڇا ڇا بچندو
ڪجهه به نه باقي
ياد ـ نگر ۾
پوڙهو ڄڻ ته شباب ڏسي ٿو
شاعر هڪڙو خواب ڏسي ٿو
سنڌ ، سنڌيت ۽ سنڌ فورم
Oct 22nd
ان ۾ ڪو شڪ نه رهيو آهي، ته انٽرنيٽ جي دنيا هاڻي ڪا ڳجهي دنيا نه رهي آهي، اها ٻي ڳالهه آهي ته اسان وٽ هونئن ئي تعليمي شرح گهٽ آهي ۽ انٽرنيٽ استعمال ڪرڻ وارن جي شرح ان کان به گهٽ آهي. پر ماڻهن ۾ هڪ شعور بيدار ٿيو آهي ۽ هو آهستي آهستي مواصلات ۽ ابلاغ عامه جي جديد رجحانن ڏانهن ڌيان ڏيڻ لڳا آهن. ان ڪري اسين پر اميد آهيون ته ماڻهو جديد دنيا جي هن لاڀائتي عنصر کي لنوائي ڪونه ٿا سگهن.سنڌ فورم جو مقصد اهو ئي آهي ته اهو سنڌ سان لاڳاپيل مسئلن ۽ مامرن کي بحث هيٺ آڻي ۽ سنڌ جي ماڻهن کي هڪ اهڙو پليٽ فارم مهيا ڪري ڏي، جتي هو هڪ ته پنهنجي مادري زبان ۾ لکي ۽ خيالن جي ڏي وٺ ڪري سگهن ۽ ٻيو پنهنجي ٻولي ، سنڌي ٻوليءَ جي ترقيءَ لاءِ ڪو هٿ پير هڻن. دنيا جي سڌريل ملڪن جون ٻوليون گهڻو ڪري آپريٽنگ سسٽم جو جو هڪ اٽوٽ حصو ٿي ويون آهن ، پر سنڌي ٻوليءَ سان اڃ تائين ماٽيجي ماءُ وارو ورتاءُ آهي. سانا جي جي تازي گولڊن جوبلي آمريڪا ۾ ٿي گذري ان ۾ به سنڌي ٻوليءَ جي حوالي سان هڪ قرارداد پيش ڪيو ويو آهي ته سنڌي ٻوليءَ کي قومي ٻولي قرار ڏنو وڃي. ٻولي آهي ته سنڌيت به آهي نه ته ڇا ٿو بچي، انڪري باشعور سنڌي ماڻهو پنهنجي ڏات ۽ ڏانءَ وٽان جتي ڪٿي انفرادي ۽ اجتماعي ڪوششون وٺي رهيا آهن ، جيڪا هڪ چڱي ريت آهي، اسانجي ماڻهن کي به گهرجي ته هو ٻوليءَ جي بچاءَ ۽ واڌاري لاءِ پاڻ پتوڙن!
سنڌ فورم ٻوليءَ جي حوالي سان اهو هڪ ٽيڪنيڪل ڪم ڪري رهيو آهي ته سنڌي ايڊيٽر معرفت سمورا ليک سنڌي ٻوليءَ ۾ ڇاپي رهيو آهي ته جيئن سنڌي ٻولي دنيا جي ڪنڊ ڪڙڇ ۾ پڄي سگهي ۽ جتي جتي سنڌي لوڪ وسي ٿو اهو پنهنجي ٻوليءَ کي پڙهي ۽ ڪجهه اظهاري سگهي.سنڌي ٻوليءُ جي ان پهلوءَ کان سوا سنڌ فورم پنهنجي پراڻي layout کي تبديل ڪري جديد گهرجن مطابق انهن اهم موضوعن کي ڪيٽگوري وائيز رکيو آهي ته جيئن هر ماڻهو پنهنجي پنهنجي شعبي ۾ آزاديءَ ۽ آسانيءَ سان لکي سگهي يا پڙهي سگهي.
اسين سنڌ جي سڀبي سڄاڻ ڌرين تائين اهو عرض ڪريون پيا ته نه رڳو ٻوليءَ کي بچائڻ ۽ ترقي وٺائڻ جي حوالي سان هو هن فورم کي جوائن ڪرن ، پر هن فورم ۾ جيڪي به ڪيٽگوريز آهين ، انهن ۾ پنهنجي ڏات ۽ ڏانءَ وٽان پنهنجو لکڻيون شامل ڪرن .
اسين اها ڳالهه به ڪندا هلون ته اسين ڪوشش ڪريون ٿا ته معيار قائم رهي، اهڙو مواد شايع ڪجي، جيڪو سچ ۾ تبديلءَ جو ڪارڻ بڻجي ۽ سنڌ ۽ سنڌيت ۾ واڌاري اچي سگهي، اميد ته سنڌ جون سموريون لائق ڌريون اسان سان ان حوالي سان سهڪار ڪنديون.
سنڌ فورم جو مقصد سنڌ ۽ ان ۾ وسندڙ سنڌي لوڪ جي علمي، اخلاقي، ادبي ۽ سماجي خدمت ڪرڻ ۽ ان جي هر مسئلي جو جائزو ، شناخت ۽ حل لاءِ ڪي جوڳا اپاءَ وٺڻ آهي. هي فورم ڪو سياسي فورم نه پر هڪ ڪلچرل ۽ علمي قسم جو فورم آهي، اسين اميد ڪريون ٿا ته سموري سنڌ جا پڙهيل لکيل ماڻهو ۽ سڄاڻ ڌريون اسان جي ان حوالي سان هر ممڪنه سهڪار ڪندا.
ايڊيٽر: حسام ميمڻ
16 جولاءِ 2009